محمد بن جرير الطبري ( مترجم : پاينده )
13
تاريخ الطبرى ( فارسي )
گفتند : « و روز دوشنبه ؟ » فرمود : « آدم را آفريد . » گفتند : « سه شنبه ؟ » فرمود : « كوهها و آب را آفريد و فلان و فلان و هر چه خدا خواست . » گفتند : « روز چهارشنبه ؟ » فرمود : « روزيها را آفريد » . گفتند : « روز پنجشنبه ؟ » فرمود : « آسمانها را آفريد . » گفتند : « روز جمعه ؟ » فرمود : « خدا به دو ساعت شب و روز را آفريد . » گفتند : « دوشنبه » و از استراحت خداى سخن آوردند . فرمود : « خداى برتر از اين است » و خداى تبارك و تعالى اين آيه را نازل فرمود : « * ( وَلَقَدْ خَلَقْنَا السَّماواتِ وَالأَرْضَ وَما بَيْنَهُما في سِتَّةِ أَيَّامٍ وَما مَسَّنا من لُغُوبٍ 50 : 38 ) * [ 1 ] يعنى ما آسمانها و زمين را با هر چه ميانشان هست به شش روز آفريديم و خستگىاى به ما نرسيد » . اين دو حديث كه از پيمبر آورديم معلوم داشت كه آفتاب و ماه پس از بسيارى مخلوق ديگر آفريده شده . حديث ابن عباس از پيمبر صلى الله عليه و سلم چنين بود كه خداوند عز و جل آفتاب و ماه را به روز جمعه آفريد ، بنابر اين زمين و آسمان و ديگر مخلوقات آن به جز فرشتگان و انسان پيش از خلقت آفتاب و ماه آفريده شده هنگامى كه شب و روز نبود . زيرا شب و روز نام ساعتهاى معلوم از سير آفتاب و ماه در مراحل فلك است كه آسمان و چون زمين و مخلوقات آن بود و خورشيد و ماهى نبود مسلم است كه اين همه بود و شب و روز نبود . ابو هريره نيز از پيمبر
--> [ 1 ] سورهء 50 آيهء 38